پروتز چشم

ساخت پروتز چشمي


روتز چشم یا چشم مصنوعی وسیله یا چیزی است که به جای چشم از دست رفته یا تغییر شکل داده قرار می گیرد تا شکل طبیعی برای آن ایجاد کند.متاسفانه در بعضی موارد به علت ضربه، عفونت، ناهنجاری های مادرزادی یا بیماری های اکتسابی، فرد یک چشم خود را از دست می دهد. در این موارد هدف چشم پزشک احیای ظاهر فرد با استفاده از پروتز متحرک است. در سال های اخیر کاشت پروتزهای متخلخل کروی باعث نتایج بهتر و عوارض کمتر در جراحی کاشت پروتز در کاسه چشم شده است. پـروتـزهای چشم از یک دیدگاه به دو دسته پیش ساخته (آماده) و قالب گیری شده تقسیم مـی شـونـد.

 

ساخت پروتز چشمي

جهت ساخت پروتز چشم، ابتدا از کاسه چشم و فضاي محصور بين پلک‌ها و ملتحمه قالب گيري مي‌شود. اين مرحله ممکن است چندين بار تکرار شود. از اين قالب، نمونه مومي اوليه به دست مي‌آيد. نمونه مومي در کاسه چشم قرار مي‌گيرد. تا از نظر ضخامت و جاگيري امتحان شود. ضخامت پروتز، اصلي‌ترين عامل در تعيين نحوه قرارگيري پلک‌ها است. چرا که اگر ضخامت بيشتر از حد لازم باشد، چشم‌ها بيش از اندازه باز مي‌مانند. پس از دستيابي به شکل دلخواه، محل مردمک چشم با الگو گيري از چشم سالم تعيين مي‌شود. سپس پروتز نهايي از مواد مطلوب ساخته مي‌شود. رنگ چشم مصنوعي نيز با الگو گيري از چشم سالم تعيين شده و تهيه مي‌شود. عنبيه و صلبيه به دقت با چشم ديگر بيمار تطبيق داده مي‌شوند. رگ‌هاي خوني و شيارهايي نيز براي طبيعي‌تر جلوه کردن نمونه نهايي تعبيه مي‌شوند. قطر عنبيه دقيقاً مطابق با چشم سالم طراحي مي‌شود. اين قطر معمولاً در رنج ۱۰ تا ۱۳ ميلي متر قرار دارد. براي از بين بردن هرگونه ناصافي، سطح پروتز پوليش مي‌شود. در آخرين مرحله، سطح پروتز با يک لايه محافظ پوشش داده مي‌شود. پاکيزگي پروتز بايد به طور منظم انجام گيرد و حداقل يک بار در سال به صورت حرفه اي پوليش شود.

اکثر مردم در عرض چند ساعت به استفاده از چشم مصنوعي عادت مي‌کنند، به طوري که بعد از چند روز حضور فيزيکي آن را احساس نمي‌کنند. عمر متوسط يک چشم مصنوعي در حدود ۳ سال است. اما در کودکان به علت تغييرات سريع در حين فرآيند رشد، طول عمر پروتز کوتاه تر است. به طور کلي هر فرد به چهار الي پنج پروتز در دوره کودکي تا بزرگ‌سالي نياز دارد

بهتر دیده شوید بهتر زندگی کنید...